Info

http://poundlp-z.hi5.com - Send it to your friends

Age

Birthday

October 24

About Me

Music Playlist at MixPod.com

Interests

Favorite Music

So cool ~

Favorite Movies

เพื่อนสนิท

Favorite TV Shows

90% True Vision
โลกดนตรี
Music Help T.V.
[V] The Rock Show!!!
House Noise บ้านหูหนวก
MTV Rock!!

Favorite Books

The Little Princess
young woman extremely sell the bread

Favorite Quote

Shove It!!! Shove It!!! Shove It!!!
Metal Is In My Blood
ถ้าเราช้าหมาก็คาบไปแดก
นี่คงเป็นครั้งสุดท้าย ที่เจ็บ

hi5 Games

Play hi5 Games

Recently played

3 Point Shootout

Scored: 18
Top Score: 18

Groups

View All Groups

Metalcore, Metal Thai, [PDA] Love Yong, NAWAMIN BKK, Anti PAD พันธมิตร, Darkside Music

Journal

View All 5 Entries Add Comment

ความทรงจำสีจางๆ : Dec 24, 2009

เฮ้!!วันนี้ได้มีโอกาสรื้อบ้านตัวเองซักที เพื่อที่จะหาของอะไรบางอย่างกลับหาไม่เจอ ไม่รู้ไปวางไว้ไหนของบ้าน เหมือนจะใหญ่มาก เหมือนจะมีสระว่ายน้ำอยู่หน้าบ้าน เหมือนจะมีที่จอดแลมโบกับมัสแตง เห้ยยย หยุดเพ้อ 55 ฝันนะว่าอยากมีบ้านเดี่ยวแบบนั้นห้องทุกห้องทะลุหากันได้หมดห้องลูกห้องพ่อแม่ห้องนั่งเล่นห้องตุ๊กตาบลายธ์ กรีสสสส เห้ยเลิกเพ้อๆๆ 55เข้าเรื่องดีกว่า ถึงตอนรื้อบ้านแล้วไม่เจอป่ะ อะต่อเลยละกันจะหาของบางอย่างครับหาไม่เจอกลับเจอความทรงจำดีๆหลายๆอย่างเข้าแทนก็นับว่าคุ้มแล้วกลับการรื้อบ้านครั้งไหญ่หลังจากไม่ได้แตะมานานตั้งแต่วัยเยาว์ที่ชอบรื้อทุกส่วนของบ้านไม่รู้จะรื้อทำไม ฮ่าๆๆ ดิ้อมั้ง
มันมีกล่องสี่เหลี่ยมๆเหลืองๆทองๆเก่าๆอยู่ใบนึงครับคล้ายๆรังเบียร์ คงจะนึกออกกันแต่ไม่ไช่ครับหันไปอีกข้างนึงมันเขียนว่าเหล้าไทยตราหงส์ทอง 55 บ้า!! เลอะเทอะใหญ่และ นั่นแหละครับคือสิ่งแรกที่ผมมุ่งตรงไปหามัน มันคือกล่องรวบรวมความทรงจำของผม ค่อยๆเปิดออกดู เหมือนมีลำแสงมันพรุ่งออกมาจากกล่อง ฟำบบบ ฟำบบบ อย่างกับสตาร์วอร์ หูยยย หนังมันนานไปมั้ย 55 สิ่งที่เจอก็คือสมุดหนังสือสมัยประถมและอนุบาลอยุ่สองสามเล่ม ผมก็หยิบออกมาเปิดดู ยังเป็นแบบ ก.ไก่ ข.ไข่ อยู่เลย พึ่งหัดเขียน แล้วลายมือก็ไม่ต่างจากตอนนี้มากเท่าไหร่ เป็นคนที่มีไส้เดือนเป็นไอดอลครับ ลายมือนี่พี่ไส้เดือนชัดๆ หยิกไปหยิกมา 55นี่คือสมุดตอนอนุบาล แล้วมองไปข้างในกล่องมีรูปอยู่รูปหนึ่ง ฝุ่นเกาะเต็มเลยครับผมก็หยิบขึ้นมาเป่าฝุ่นออก มันก็คือรูปผมกับพี่สาว ตอนเด็กมากประมาณสี่ขวบ ผมไส่เสื้อสีขาวลายเรือใบกางเกงขาสั้นเอวสูงรัดข่ายย ด้วย 55 ข่ายยย เรียกแบบน่ารักนะ คงจะเข้าใจ แล้วก็ใส่แว่นตาขอบสีขาว กับผมทรงม้าป่า กำลังฮิตเลยวันนี้ นึกในใจ เหยตอนเด็กกุเป็นอินดี้เว้ย 55นั่งอยู่บนเก้าอี้สีชมพูน่ารักมากครับรู้สึกรักตัวเองแล้วข้างๆก็มีพี่สาวไส่ชุดสีแดงลายจุด วินเทจมากๆ โบราณอะ ใส่แว่นคล้ายๆผม แล้วกำลังชูสองนิ้วอยู่บนหัวผม โดนสวมเขาตั้งแต่เด็กเล๊ยย 55 คิดได้ไง เอ้อ!!
พี่สาวคนนั้นชื่อพี่ปาวด์ครับเป็นพี่สาวคนเดียวของผม คุณพ่อเคยเล่าว่าตอนเด็กๆเค้าเห่อผมมาก ไปเล่นที่ไหนก็จะพาผมไปด้วยตลอด อายุเค้าห่างกับผมประมาณ ห้า หก ปี 5-6ปีนะไม่ไช่ห้าสิบหกปี แหม! 55 ตอนนี้เค้าอยู่ออสเตรเลียแล้วครับ กำลังคิดถึงเค้าอยู่เหมือนกันนะเนี่ย ไปได้เกือบปีแล้วครับ โหยแค่เรื่องพี่สาวก็จะเต็มแล้วสิ นอกจากรูปใบนี้ยังมีดินสอสี เฟเบอคาทเทลแท่งสีม่วงหลงเหลืออยู่แท่งหนึ่ง จำกันได้มั้ยครับ สีไม้ระบายน้ำ ตอนอยู่ประถมฮิตมาก แล้วรู้สึกว่าแพงมากด้วยเช่นกัน ที่บ้านมีเป็นชุดใหญ่เลย ใส่กล่องเหล็กอย่างดี ตอนนั้นยังเด็กอะครับ ไม่รู้คุณค่าของ อยากโชว์เพื่อนว่าตัวเองมี ไส่เป๋าไปโรงเรียนเลย กลับมาสีไม่ครบโดนพี่สาวว่าอีก นับถึงตอนนี้ผมเจอสีม่วงอยู่แท่งเดียวในกล่องเองครับ ฮ่าๆ ร่องรอยบอกว่าได้ผ่านศึกมาอย่างโชกโชนแท่งเหลืออันสั้นนิดเดียว เข้ามาในบ้านมาโต๊ะหนังสิอที่ไม่เคยทำการบ้านบนโต๊ะนี้ มีไว้วางหนังสือเฉยๆครับหาไปหามาเจอกล่องใบหนึ่งสีขาว สี่เหลื่ยมๆน่าจะเป็นกล่องของขวัญเปิดออกดูข้างในมีอะไรแล้วก็พบเจอป๊อกกี้รสช๊อคโกแลตอยู่กล่องหนึ่ง มีกระดาษข้อความแปะอยู่ข้างหน้ากล่องด้วยซึ่งเขียนว่า”ขอบคุณมากคร่ะ!!หายป่วยไวๆนะ^o^ korphaii”อืมมันทำให้เรารู้ว่าตอนนั้นเราป่วย ฮ่าๆที่มาของป๊อกกี้ก็คือ วันนั้นใผ่ทำไดอารี่เกี่ยวกับตัวหนังสือหรืออะไรไม่ได้แหละแล้วผมก็ลองบอกให้เปลี่ยนนามสกุลไฟล์ดูปรากฏว่าได้ วันรุ่งขึ้นจำได้ว่าหยุดป่วย ใผ่บอกจะเลี้ยงขนม ก็ซื้อป๊อกกี้มาให้แล้วผมไม่มาเรียนวันนั้นก็เลยฝากไอบูมไว้ วันต่อมาก็นึกว่าจะหมดซะแล้วป๊อกกี้ผมเจอหน้ามัน มันก็ควัก อะมีคนฝากมาให้... ขอบคุณนะครับสำหรับป๊อกกี้^^ ยังเก็บไว้จนวันนี้เลย ฮ่าๆ
มองไปรอบข้างทุกอย่างมันมีเรื่องราวของมันฝังอยู่ในตัวของมันขึ้นอยู่ที่เราจะจำมันได้แค่ไหนเท่านั้นเองตอนนี้ผมก็มองไปรอบๆตัวภาพเก่าๆของสิ่งของเหล่านั้นมันก็เริ่มปรากฏออกมาทีละเล็กละน้อยทำให้เรายิ้มได้ ให้เรานั่งอยู่เฉยๆเป็นเวลานานๆได้ มันทำให้ผมนึกถึงหนังเรื่องหนึ่ง “แฟนฉัน” จำกันได้มั้ยครับ เจี๊ยบกับน้อยหน่า เป็นหนังที่ผมดูสิบกว่ารอบแล้วไม่เบื่อ ตอนเจี๊ยบรื้อห้องแล้วเปิดเพลงฟัง นั่นแหละครับ คล้ายผมในตอนนี้เลย ติดที่ว่าผมยังไม่โตเป็นผู้ใหญ่แล้วทำงานเท่านั้นเอง ตอนโตแล้วคงจะซึ้งมากกว่านี้นะ เอ้อ ... ยังมีเรื่องเล่าสาวบ้านตรงข้ามอีก เดวไว้จะมาเล่าให้ฟัง เหมือนแฟนฉันมากๆ ซึ่งผมรับบทเป็นเจี๊ยบด้วยแหละ โหยยๆๆ หลายคนอาจจะโห่ 55เที่ยงคืนสี่สิบและ ยังไม่ง่วงเลยพึ่งกินกาแฟหมดไปจะง่วงได้ไง: ) ….